Tutuklu Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık, ameliyat sürecini anlattı. Neredeyse bir gün boyunca aç ve susuz kaldığını belirten Çalık, tabiplerin dahi sürece şaşırdığını aktardı. Çalık, “Cezaevi nakil aracı İzmir Kent Hastanesi’ne yaklaşırken bileklerimdeki soğuk demire sordum. ‘Neden? Neden ameliyatımı gerçekleştiren, takiplerimin yapıldığı Katip Çelebi Üniv. Hastanesi’ne değil de öteki bir hastaneye sevk edildim? Neden ameliyat sonrası denetimlerimi ameliyatı yapan doktor değil de, ameliyatımda bulunmayan öteki bir doktora aldırılmak istendi? Nedenlerin karşılığını bulamıyorum. Neden?’ Bu soruyu da kamuoyunun takdirine bırakıyorum” dedi.
CHP’li tutuklu Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık, şah damarına yakın noktada kitle tespit edilmesi akabinde yaşadığı ameliyat sürecini Halk TV’ye yazdığı mektupla anlattı.
Çalık, tabiplerin dahi sürece şaşırdığını anlatarak şunları aktardı:
“Halk TV’ye,
Yaşadığım hastane sevk sürecinde gösterdiğiniz ilgi, hassaslık ve geçmiş olsun dilekleriniz için teşekkür ederek bu mektubu kaleme alıyorum. Talebiniz üzerine süreci, kısa ve net biçimde sizinle paylaşmak isterim.
Öncelikle söz etmek isterim ki; devletimizin kurumlarına olan bağlılığım ve hürmetim her vakit bakidir. Bu satırların amacı hiçbir kurumu yıpratmak ya da gaye almak değildir. Fakat sıhhat hakkını ilgilendiren bir sürecin, yaşandığı formuyla kamuoyunun bilgisine sunulmasının değerli olduğuna inanıyorum.
Hastane sevkim öncesinde tarafıma kâfi bilgilendirme yapılmadan, kısa müddet içinde hazırlanarak nereye götürüldüğüm bilgisi paylaşılmaksızın yola çıkarıldım. Bugüne kadar olan cezaevi sürecimde 1 gün evvelden sayım sonrası tarafıma sevk edileceğim bilgisi verilir ve şu saatte hazır ol denirdi. Malesef bu sefer o denli olmadı. Hangi hastaneye götürüleceğimin bilgisi paylaşılmaksızın yola çıkarıldım. Ameliyatımı gerçekleştiren ve tıbbi takibimi sürdüren hekimlerin bulunduğu hastane dışında bir sevk yapılacağı asla aklıma gelmezdi zira ameliyatı gerçekleştiren hekimlerim taburcu esnasında Pazartesi günü dikişlerimin alınması ve denetim için geleceğim bilgisini vermişti. Bu durumu bilmeme karşın öbür bir hasteneye gerçek götürülmem doğal olarak bende dert yarattı.
Cezaevi nakil aracı İzmir Kent Hastanesi’ne yaklaşırken bileklerimdeki soğuk demire sordum: “Neden? Neden ameliyatımı gerçekleştiren, takiplerimin yapıldığı Katip Çelebi Üniv. Hastanesi’ne değil de öteki bir hastaneye sevk edildim? Neden ameliyat sonrası denetimlerimi ameliyatı yapan doktor değil de, ameliyatımda bulunmayan diğer bir doktora aldırılmak istendi? Nedenlerin yanıtını bulamıyorum. Neden?” Bu soruyu da kamuoyunun takdirine bırakıyorum.
Sevk edildiğim hastanede dahi neden orada bulunduğuma dair bilgi sahibi olmamaları, yaşadığım korkuyu daha da artırdı. Kendilerine, ameliyatımın yapıldığı hastanede kontrollerimin sürmesinin neden hayati bir kıymete sahip olduğunu, geçmişte geçirdiğim hastalıkların durumlarını anlatmaya çalıştım. Tedaviyi bu şartlarda kabul edemeyeceğimi yazılı olarak da söz ettim ve ilgili mercilere müracaatta bulundum.
Şehir hastanesindeki tabipler da şaşkındı. Farklı bir hastanede farklı bir doktor ekibinin yaptığı ameliyatın denetimi kendilerinden isteniyordu. Doğal bir sevk süreci yaşanmamıştı. Gayem tedaviyi reddetmek değil; hakikat, inançlı ve sürekliliği olan bir sıhhat hizmeti talebiydi.
İki saat Şehir Hastanesinde bekletildikten sonra cezaevine dönmek üzere yola çıktık. Tam cezaevi kapısında bu sefer Katip Çelebi Üniv. Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gitmek üzere taraf değişikliği yapıldı. Muayenem ve ultrason süreci hastanenin içersinde değil hastane girişinin çabucak karşısındaki hijyen olmayan mahkum koğuşunun bulunduğu ortamda gerçekleştirildi.
Saatler süren bekleyişler, tarafı değişen sevkler, cezaevi ile hastaneler ortasında gidip gelen yollar… Yaklaşık iki saatlik bir tıbbi süreç için neredeyse bir gün boyunca aç, susuz ve ağır gerilim altında kaldım. Tarafıma yaşatılan bu süreç ile ilgili hoş memleketim ismine üzüldüm…
Tüm bu yaşananlara karşın metanetimi müdafaaya çalıştım. İnancımdan güç aldım. Direncim bir inat değil; sıhhatimi muhafaza uğraşıydı. Bir insanın, ameliyatını gerçekleştiren hekimlerin bulunduğu hastaneden diğer bir yerde sırf “işlem yapılması” için sevk edilmesinin yanlışsız olmadığına inanıyorum ve neden bu türlü bir karar alındığına mana veremiyorum.
Anayasa Mahkemesi’nin geçmişte yaşadığım sıhhat meseleleri nedeniyle hayat hakkımın ve maddi-manevi bütünlüğümün korunması için gerekli tüm önlemlerin alınması gerektiğine dair açık tespitine karşın, bu sürecin bu derece özensiz yürütülmüş olması beni derinden üzmüştür.
Bu süreçte başta sizler olmak üzere, sorumluluk şuuruyla hareket eden tüm basın işçilerine teşekkür ediyorum. Gösterilen ilgi ve hassaslık, kamuoyunun gerçek bilgilendirilmesi açısından değerlidir.
Bu mektup bir şikâyet değil; daha insani ve daha ihtimamlı uygulamaların mümkün olduğuna olan inancın tabiridir.
Saygılarımla,
Mehmet Murat Çalık”
Kaynak: T24
Bir yanıt bırakın